i My ✱

...ห่างหายไปซักพัก

 มีเรื่องจะเล่ามากมาย... เริ่มตรงไหนดี

...

 เสาร์ก่อนโน้น เดินทางไปคณะแต่เช้า
นัดเพื่อนๆบีบีเอ แห่งข.สอง เอาไว้สิบโมงครึ่ง สายนิดหน่อย
ไปถึงมีป๊อกกี้กับเอิงรออยู่แล้ว... ก็นั่งคุยโน่นคุยนี่เรื่อยเปื่อย

วันนี้นัดมาถ่ายมิวสิควีดีโอกับโฆษณาล้อเลียน
เพื่อเอาไปเปิดในงานแต๊งพี่ที่จะมีขึ้นในคืนวันเสาร์ที่สิบเจ็ด พฤศจิกานี้..

เสาร์เดียวกับงานคืนบดินทร
เสาร์เดียวกับมินิคอนฯกุ๊กไก่

T_T

เพื่อนเก่า - อยากเจอ คิดถึง
กุ๊กไก่ - อยากเจอ คิดถึง (แต่ไม่มีตัง 555)
พี่ๆเพื่อนๆที่กรุ๊ป - เจอกันทุกวัน แต่อยากไปรู้จักเพื่อนๆพี่ๆที่ยังไม่รู้จัก

ด้วยความที่เพิ่งย้ายกรุ๊ป เราจึงตัดสินใจไปงานแต๊งพี่ละกัน
ไปเจอคนที่ไม่ได้เจอ ไม่รู้จักบ้างก็แล้วกันเนอะ

เวลาเดินผ่านไปเรื่อยๆ เพื่อนๆก็ค่อยทยอยมา..
นิคกี้ ฟ้าใส นุ่น เพื่อน หวานเย็น อีฟ นาริยากิ ภิญ...

...

เพิ่งตระหนักว่า เอ็มวีเพลงแค่ไม่กี่นาที มันต้องใช้เวลาทำขนาดไหน

ยิ่งไม่มี story board ไม่ได้คิดอะไรมาก่อน ไม่ได้วางพล็อต มีการถ่ายไปเปลี่ยนเพลงไปได้อีกนะ
หนักหนาจริงๆ กว่าจะผ่านไปแต่งละช็อต

แต่ก็...

เป็นประสบการณ์ที่ทำให้ท้องแข็งไปได้ทั้งวันจริงๆ T_T

บ้าบอ คอแตกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ไม่รู้จะบรรยายยังไง

คือ.. ไอ้ที่ถ่ายไปเนี่ย อาจจะไม่ฮาอะไรมากมายขนาดนั้น
แต่เบื้องหลังค่ะพี่น้อง...

คือ ถ้ามีคนทำ reality show คงแบบ... ไม่สนใจแล้วการแสดงเป็นยังไง
แต่กุฮาผู้เข้าแข่งขันทุกคนจริงๆ

ฟ้าใส นอนเกลือกกลิ้งที่พื้น
นิคกี้ ใส่หมวกกันน็อคกลับด้าน
อีฟ ตะโกนกรีดร้องสุดเสียงจนพี่ป.โทหันมามอง
นาริ ไอ้มดแดงแปลงร่าง
ป๊อกกี้ เขินจนหน้าแดง
นุ่น โดนลิฟท์ปิดใส่หน้า
หวานเย็น โดนเพื่อนๆลืม(โดยไม่ได้ตั้งใจ)อยู่บนตึก

ทุกคน หยุดหัวเราะไม่ได้ T_T

เอ็มวีออกมาเป็นยังไม่รู้ล่ะ แต่วันนี้ คุ้มจริงๆ

เอาไว้แต๊งพี่ผ่านพ้นไปก่อน คงมีโอกาสเอาผลงานมาประจาน 5555
(รวมทั้งภาพเบื้องหลัง ที่นุ่นแอบถ่ายเก็บไว้เนืองๆ 555)

...

เย็นวันเดียวกันก็มีนัดกับ RYC
เดินไปรับโม๊ะที่วิดวะกับไอ้ภิญ แล้วก็เดินไปอักษรไปรับมะลิ แตม แล้วก็ปุ๋ย
แล้วเราก็ไปสยาม...

ไปเจอผึ้ง เอ๋ มด

กินอะไร กินฟูจิ .. อีกแล้วครับท่านนนนน

ก็บ้าบอ เม้าท์ไปเรื่อย

วันนี้สะใจอีกอย่างคือ ได้ยิง 350D ของไอ้ภิญ กรี๊ดมากก หนูช๊อบ ชอบ

อิ่มหนำสำราญ

ไอ้ที่ว่าจะไปเกะตอนแรก เราก็เปลี่ยนแผน ไปสวนลุมไนท์กันเลย(ซึ่งไม่มีอะไรเลย)

ออกแนวไปเดินเล่น ว่านี่หรือ คือสวนลุมไนท์

เดินดูโน่นดูนี่ ถ่ายรูปเล่นกันไป

แล้วก็บึ่งหน้าไปยังบ้านมด (อีกแล้ว)

เจอดา เจอวาว

บ้าบอคอแตกเหมือนเดิม
ฮาเหมือนเดิม

รักเหมือนเดิม

แล้วพอเราต้องจาก ก็คิดถึงเหมือนเดิม :P

ได้นอนประมาณตีสามกว่าๆมั้ง กว่าเราจะเลิกเล่นกัน
โยกย้ายฐานทัพมาข้างบน
กว่าจะเข้านอน
กว่าจะเม้าท์จนหมดแรงไป

ตื่นมากินขนมจีน แล้วเราก็ไปเดอะมอลล์(อีกแล้ว)

ไปกินไอติม (อีกแล้ว)

ไปคาราโอเกะ (อีกแล้ว)

หกปีกว่าๆ ใกล้ครบเจ็ดปีที่เราได้รู้จักกัน
ทำอะไร ไม่ได้ต่างไปจากเดิมมากมาย
แต่ความรู้สึกว่าเบื่อก็ไม่เห็นจะเคยโผล่หน้ามาทักทาย

เพราะพวกแกยังเหมือนเดิม
เราก็เลยยังรักเหมือนเดิม

เขียนไปเขียนมา..
ทำไมเราไม่เห็นเบื่อเพื่อนเลยเนอะ

ทั้งๆที่ "ความรัก" แบบแฟน เบื่อกันง่ายจัง
อ่าน club friday
เธอทำตัวเหมือนเดิม.. ฉันเบื่อ เลิกกันเถอะ
เธอเปลี่ยนไป .. ไม่เหมือนเดิม เลิกกันเถอะ

จะเอาอะไรกะชีวิตกูคะ?

 ...

อาถรรพ์เลขเจ็ด ..
ที่เค้าว่า คู่ไหนคบกันมา ..
"เจ็ดวัน"
"เจ็ดอาทิตย์"
"เจ็ดเดือน"
"เจ็ดปี"
มักจะมีอาถรรพ์ให้เลิกกัน ช่วงนั้น

แต่เค้าบอกว่าเป็น "คู่"

เรามีกันอยู่ "โหล" นึง

...คงไม่เกี่ยวกันเนอะ

...

นอกเรื่องไปไหน..
สงสัยเป็นเพราะไปงานหนังสือมา

ไม่ได้ไปมาสามปีพอดีเป๊ะ .. เพราะมันจัดตอนที่นี่ปิดเทอม.. แล้วเราก็อยู่โน่นทุกที

ตอนแรกว่าจะไปช้อปให้หายอยาก
ไปๆมาๆ จากตารางเรียน และตารางงาน ที่ busy เหลือเกินนนนน

ได้ไปเดินมาสองชั่วโมง
กับคนสองคน (พี่เกด กะ ไอ้ฝน)
กับหนังสืออีกห้าเล่มติดมือกลับมา

แต่มีใจกลับมาดวงเดียวเหมือนเดิม (กร๊ากก)

...

ก่อนหน้านั้นวันนึงก็เพิ่งเจอฝนมา..
เพิ่งเจอพี่ปาม พี่เตย แล้วก็น้องเกด(น้องของฝน)

วันนั้นว่าจะกลับบ้านหลังเลิกเรียนเพราะเหนื่อยตาแทบปิด

แต่.. เนย์กับกิ๊ฟชวนไปเดินอินดี้ฯ แล้วก็ว่าจะไปซื้อของขวัญวันเกิดให้เนย์
แต่.. คิดไว้ว่าจะซื้อขนมถ้วยสามย่านไปฝากอาม่า อากง

ก็เลยข้ามไปซื้อขนมถ้วย
กระโดดขึ้นตุ๊กตุ๊ก "MBK ยี่สิบบาทค่ะพี่"

ถึงมาบุญครอง.. เดินหาร้านดีวีดีที่เล็งไว้อยู่นาน
ทำไมตอนหา.. มันหาไม่เจอ?

เลยยังไม่ได้ซื้อของขวัญวันเกิดให้เนย์

ไปเดินอินดี้ฯต่อ  เป็นครั้งแรกที่ได้มาเดิน

ชอบของจัง แต่ซื้อไปจะได้ใช้มั๊ยหว่า?
เลยได้แต่เดินดู

ซื้อที่ห้อยมือถือสีชมพูมา เพราะตระหนักว่า เอาโทรศัพท์ยัดพุง(ระหว่างช่องกระดุมชุดนิสิต)
มันทำให้โทรศัพท์หล่นบ่อย(ซึ่งจริงๆก็ไม่ค่อยแคร์..แต่ก็ดีกว่าวันดีคืนนี้ หล่นลงท่อไป)
และ (จากที่เพื่อนหลายคนทักมา) มันแลดูไม่เป็นกุลสตรี

ซื้อก็ได้..

 ...

หกโมง เนย์ต้องรีบกลับบ้าน 

ไปส่งเนย์กับกิ๊ฟ ที่ BTS แล้วค่อยเดินไปบ้านอาม่า

สวัสดีทักทาย ยื่นขนมถ้วยให้ คุยกันนิดหน่อย ฟ้าก็ใกล้มืดแล้ว
ดูอาม่าจะเป็นห่วงว่าจะกลับยังไง .. แทบจะบอกว่าให้กินข้าวเย็นที่โน่นแล้วค่อยให้พ่อมารับ

อา.. รถติดน้อ.. งั้นกลับเองเลยดีกว่า

ฝนโทรมาพอดี "มายอยู่ไหน กินข้าวมาบุญครองกัน"

..ไหนๆก็ไหนๆ  ก็เลยไป

กินร้านไรนะ .. ลืมชื่อ 5555
อาหารญี่ปุ่น ลองของอีกแล้ว ให้โคดน้อยเลย

แต่ก็อร่อยใช้ได้

พี่ปาม "ร้องเกะกันต่อมั๊ย"

จะดีเหรอพี่ - -"

แต่ไหนๆก็ไหนๆ...

ร้องๆ

ชั่วโมงเดียวนะ

ร้องกันไปได้ซักพัก พี่เตยโทรเข้าหาเครื่องพี่ปาม

ตอนแรกจะไล่พี่เตยกลับบ้านละ.. แต่ก็กระไรอยู่ มาเหอะ มานั่งเฉยๆ หารค่าห้องมา (กร๊ากก)

พี่เตยมา.. ต่ออีกหนึ่งชั่วโมง .. พี่เตยสั่งข้าว เราก็สั่งอาหารว่างกินกันต่อ

"เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง" กันจนไม่มีเสียงแล้ว

ก็เช่นเดิม.. เมื่อพี่เตยมา .. เราก็นั่งรถพี่เตยกลับบ้าน (เย่!)

รถพี่เตย..

เมื่อไรที่มีชาวเป้อาศัยกลับบ้าน รถธรรมดาก็กลายเป็นรถโรงพยาบาลบ้าไปในทันใด

รั่วได้ใจ

โอ๊คโทรมาถึงกับงง .. พวกนี้มันกินยาอะไรผิดป่าววะ

...

กลับมาเรื่องงานหนังสือต่อ

หนังสือห้าเล่ม

อ่านจบไปแล้วหนึ่งเล่มครึ่ง

..."มีคนเศร้ากว่าเราตั้งเยอะ" ของดีเจพี่อ้อย พี่ฉอด หนึ่งเล่ม
..."ณ" ของ "นิ้วกลม" จบไปครึ่งเล่ม

...เพิ่งจำได้ว่าทำไมถึงชอบอ่านหนังสือ

เหมือนห่างหายกับหนังสือประเภท "ณ" ไปนานมาก

อยู่โน่นได้แต่อ่านหนังสือนิยายสนุกๆ กับหนังสือในห้องเท่านั้น

เคยคิดด้วยว่า เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอยากอ่านหนังสือภาษาไทยแล้ว

เกือบลืมไปแล้วว่าทำไมตอนอยู่ที่นี่ถึงได้ "ติด" การอ่านหนังสือขนาดนั้น

ขอบคุณ "นิ้วกลม"

 ...

รู้งี้ไปตั้งแต่วันแรกๆดีกว่า จะได้กลับไปซือ้ a book มาอีกหลายๆเล่ม

...

คะแนนมิดเทอมออกเกือบหมดทุกวิชาแล้ว...

เหมือนจะภูมิใจได้อยู่สองวิชา คือ FEII กับ MAN ENT

FEII เกินมีนมาหน่อย MAN ENT 94/100 คับพี่น้อง

หรือฉันควรไปเรียน BSAC - -"

นอกนั้น สมควรแก่การปลง (ที่เหลือมันวิชาบัญชีหมดเลยนี่หว่า -*-)

โดยเฉพาะแคลฯ  ..

ดับอนาถ

วันนี้ก็เพิ่งมี quiz cal ครั้งที่สาม

...เพิ่งจำได้ว่าทำไมเกลียดเลข

ตอนอยู่โน่นโคดรักเลขเลย

มาเมืองไทย..

เหมือนอ่านเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ

เรียนอย่าง

สอบอย่าง

..เอาอะไรกะชีวิตกรูคะ?

...

ช่วงนี้มีแต่งานกับงานแล้วก็งาน

..อีกเดือนเดียวสอบไฟนอล

ปิดเทอม..

นอกเกลือกกลิ้งได้ประมาณสิบวัน

ก็มีโปรแกรมไป rural project (ค่ายอาสา ปีแรกของชาวบีบีเอ)

ไปนครพนม.. สร้างโรงอาหาร ทาสีโรงเรียน สอนเด็ก คุยกับชาวบ้าน....

อีกสิบวัน

กลับมา นอนเกลือกกลิ้งได้ไม่เท่าไหร่

เปิดเทอม

- -"

เฮ่อ....

edit @ 30 Oct 2007 21:47:28 by I - My

edit @ 30 Oct 2007 21:57:16 by I - My